مبهوت نوش و نیش
هر شب به خانه ای
رسوا و دل پریش
در هول و اضطراب
تا فرصت هنوز
حیران دشت شب
یک شمع نیمه سوز
این انتظار شوم
آخر نمیشود
رختی ز گل اگر
خس گل نمیشود
|
| خس گل نمیشود |
| من خسته ام ز خویش مبهوت نوش و نیش هر شب به خانه ای رسوا و دل پریش در هول و اضطراب تا فرصت هنوز حیران دشت شب یک شمع نیمه سوز این انتظار شوم آخر نمیشود رختی ز گل اگر خس گل نمیشود |