در خاطرم هم نمیگنجید .

الآن از چهلستون میام ٬ از دیشب تا همین چند دقیقه پیش اونجا بودم ٬ درست ۲۴ ساعت.

و چه فکر میکنی؟

من آرزویم این بود همیشه و هر زمان که از کنارش میگذشتم با آه .

اما چه شد؟

یک شبانه روز آنجا بودم و تمام دیشب را بدون آنکه حتی یک لحظه نگاهش کنم .

باورت میشود ؟ من ٬ با همه ی آن علائق خاص و دیوانگیم برای همچو اویی .

من در چهلستون بودم ۲۴ ساعت بدون اینکه حتی دوری در باغش بزنم .

نشسته بودم مقابل کامپیوتر کیفیم و یکسره با فوتوشاپ و کارل دراو ور میرفتم .

حالا میفهمم میشه بین زیباییها بود و اصلا اونا رو ندید ٬ نفهمید ٬ نشنید .

تا کنون واسم قابل فهم نبود ٬ هیچوقت فکر نمیکردم بشود ٬ اما حالا ....

• با تنی خسته شنا میکنی در دریای تنهایی
  دستانت دیگر رمق ندارد و نفست یارا
  اما باید بروی زیرا ماندنت مردنت است اما این هم مهم نیست مهم اینست که ناامید شده ای
  پس نباید بمانی
  میروی و باز میروی زیرا نباید ناامید شوی
  میروی یکه و تنها همانگونه که آمدی و خواهی رفت
  نباید خودت را گول بزنی
  این پاره چوبها برای یک لحظه ، نه برای یک لحظه هم بدرد نمیخورند
  و آن جزیره ها توهم است از خستگی
  نه
  تنها راه شنا کردن است
  تا پیش روی نه برای اینکه به مقصدی برسی
  که پایانی ندارد
  بدین سبب که نمانی
  راه دیگری هم داری
  آنچنان قوی داری که از فراز دستی آید و بیرونت کشد
  و به کشتی نشاندت یا بالاتر ٬ یکسر به خشکی رساندت
  ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاح

• FORGETFUL :

زندگی یه بازی دونفره‌ست که ورژن یه نفره‌ش هیچ انگیزه‌ای برای برد به آدم نمی‌ده.
- .... یادم نیست آخرین باری که دیدم‌ت هنوز مُرده بودی یا نه... 



زندگی یه بازی دونفره‌ست که ورژن یه نفره‌ش خیلی وقته اختراع شده ولی هر ابلهی سعی می‌کنه یه هُم‌اِدیشِن همیشه برنده ازش در بیاره.



زندگی یه بازی دونفره‌ست که مهم‌ترین قانون‌ش اینه که باید یه‌نفره بازی بشه؛ چه ببری، چه ببازی.
- .... هر وقت بقیه قانوناش یادت اومد، بیدارم کن...

KOLAHZARD :

مهم نیست چند نفره که هر کس نقشی دارد مخصوص
مهم نیست برنده کیست که هر بردی باخت است و هر باخت برد
مهم نیست اول شوی یا آخر
مهم اینست که درست بازی کنی
و با تمام توان
و تمام وجود
و همه هستی ات
و بمیری که این آخرین بازی توست
و در پایانش از یو وین خبری نیست
خواهی مرد
پس چه بهتر که در بازی بمیری
زیباتر نیست؟
نکته اول : نفرات بعدی حریفت نیستند ، همنوردت هستند
نکته دوم : مهم ور‍‍ژن بازی نیست ، بازیکن است
نکته سوم : این بازس تنها یک قانون دارد و آن انسانیت
نکته چهارم : همبازی تو تنها همبازی توست نه همراه تو
نکته پنجم : موقع بازی نخواب آنهم بازیی که فقط یکبار آنرا انجام میدهی و راهی به عقب ندارد
نکته ششم : بهتره من مطلب بنویسم تو نظر بدی چون نظرات من از مطالب تو بیشتره

از گرگان زدیم بیرون و حالا بندر ترکمنیم

دست دوست جون درد نکنه عجب حالی داد ٬ خیلی خوش گذشت ناهارخوران

کلی خاطره نوشتم برمیگردم و مینویسم

اگه زنده موندم

راستی فکر کنم موتور ماشین سوراخ شده آب پس میده

تا بعد

راستی دعاهامم نمیتونم پس بگیرم

دیگه مشهد نیستم ٬ فعلا تا بعد

اینو مینویسم فقط واسه یادگاری .

الآن مشهدم و اینو دارم تو یه کافی نت درب و داغون تو خیابون جمهوری چهارراه مقدم تایپ میکنم.

الآن از حموم عمومی صد متر پایین تراومدم بیرون و پریدم تو این کافی نت تا اینو تایپ کنم که فق بدونی به یادت هستم .

به یاد تو ٬ تو و تو ٬ به یاد همتون .

بابا تازه فهمیدم قیافه من و کافکا هم شبیه همدیگه است . باور نداری ؟ ببین اینم عکس کافکا ٬ البته این یه تمبره .

اگه این من نیستم پس کیه ؟ راستی ما فقط یه فرق داریم اونم اینکه اون یهودی بوده و من یعنی مسلمان .

چند وقتیه دارم داستانایی از نویسندگان بزرگ میخونم گفتم خوبه یکی از داستانای کوتاه رو برای شمام بنویسم .

وادادن
هنگامیکه دختر خوشگلی را می بینم و ازش خواهش می کنم مهربان باش و باهام بیا و بی هیچ کلمه ای از کنارم می گذرد ، مقصودش این است: تو اصیل زاده ای بلند آوازه نیستی ، آمریکایی درشت پیکری با قامت سرخپوست ها نیستی با چشم های هم تراز اندیشناک و پوستی سرخ گشته بر اثر هوای دشت ها و رود هایی که در میانشان روانند ؛ تو هرگز به هفت دریا سفر نکرده ای و از رویشان نگذشته ای ، هر کجا که می خواهند باشند من نمی دانم کجا .
پس لطفاً بگو ببینم چرا دختر خوشگلی مثل من باید با تو بیاید ؟

فراموش می کنی که هیچ اتومبیلی تو را در خیابان به گردش نمی برد ؟ هیچ آقایی را نمی بینم که  در نیم دایره ای نزدیکت همراهیت کتد ، در حالی که از پست بر دامنت فشار آورد و روی سرت دعای خیر بخواند ، پستانهایت در سینه بندت سفت بسته شده ، ولی ران ها و کپلت جبران آن قید و بند را می کنند ؛ تو لباس بافته ای با دامن پلیسه به تن داری ، از آن نوعی که همه مان را پارسال پاییز دلشاد کرد ، و با این همه گاه گاه لبخند می زنی و خطر مرگبار را دعوت می کنی .

بله ما هر دو بر حقیم و برای آن که از حقانیتمان آگاهی پایدار نیابیم بهتر نیست هر کدام از راه جداگانه به خانه اش برود ؟    

از دوست عزیز و مرحومم فرانتس ((کافکا))

راستی من جدیداً فهمیدم چه رابطه یک به یکی با کافکا دارم ٬ فقط امیدوارم عمرم مثل اون کوتاه نباشه .

مثل اون فکر میکنم ٬ میبینم ٬ و قلمم هم بعضی وقتها یه شباهتایی داره .

تعریف از خود نباشه کافکا خیلی افتخار میکنه با من رفیقه .

حالا