گاهی وقتا آسمون اونقدر آبی و صافه که اگه دست دراز کنی خورشید تو دستاته.

امروز اینجا از اون روزاست.

امروز اصفهان می بارد
هوا سراسر ابری و بارانی
و نمیدانم چرا من هم هوای گریه دارم

دومین سفرم با دوچرخه از پرخاطره ترین (خاطره های بد) سفرهایم بوده است
من و مهران صبح زود بسمت نجف آباد حرکت کردیم
من با دوچرخه لاری (چرخ چینی) و مهران با چرخ کوهستانی که از چرخ من هم بدتر بود
حدود چهار ساعت 40 کیلومتر را رکاب زدیم و نزدیک ظهر رسیدیم نجف آباد
رفتیم فلکه مرکزی نجف آباد و جاتون خالی یه چلوکباب توپ زدیم تو رگ خوب بود ولی باعث شد انرژیمون رو از دست بدیم یا به قولی سنگین بشیم
القصه تو این سفر تایر چرخ مهران دوبار پنچر شد و کلی مکافاتای دیگه
برگشتیم اصفهان و در مجموع حدود 80 کیلومتر رکاب زدیم اما اندازه هزاران کیلومتر تجربه کسب کردیم

یادم نمیآید کی اولین بار به فکر سفر با دوچرخه افتادم اما اولین سفرم دقیق یادم میآید
تک و تنها با یه دوچرخه پکیده و خوب (اصطلاح اصفهانی) از اصفهان راه افتادم به طرف درچه
نه میشد گفت دوچرخه است و نه میشد اسم دیگه ای روش گذاشت  اما رفتم و این مهم بود
مسیر رفت و برگشت حدود 40 کیلومتر بود
بین راه در بیشه های سپیدار درچه توقفی و چایی و صفایی
جای شما خالی
مسیر رفت از جاده آتشگاه و برگست از اتوبان ذوب آهن
و این بود آغاز این راه
به چه دلیل نمیدانم یا شاید یادم نمیآید اما آغاز بود
شاید چهار سال پیش یا زودتر دقیق نمیدانم ولی از آن روز تا امروز تفاوتها و تجربیاتم از زمین تا آسمان است
بازهم برایت خواهم گفت

دوستانم سلام

میخوام خاطراتمو ، خاطرات ورزشیم رو با هم باشیم. 

شاید شادیها ، غمها ، تجربیات و آنچه رخ داده برای شما مفید یا لااقل جالب باشه

تا بعد